Eerder kon je hier al lezen over het korte profavontuur van DHC en het prachtige stadion dat de Delftse club eraan overhield. Voordat de Delfia Hollandia Combinatie naar Delft-Noord verhuisde, speelde de club vanaf 1916 aan de Laan van Vollering. Daar Àboekte het ook z’n grootste successen met de gemiste landstitel in 1941 als hoogtepunt.
DHC wordt in 1910 opgericht als fusieclub. De Delftse clubs Delfia en Hollandia besluiten samen te gaan om zich met andere lokale en regionale grootheden zoals ADO, Concordia, VUC en HBS te kunnen meten. Na een kort verblijf aan de Buitenwatersloot verhuist de club in 1916 naar de Laan van Vollering, aan de rand van het centrum.
De club weet van het terrein een eigen complex te maken. Er verrijst een clubhuis en een grote houten zittribune. Het duurt even maar dan weet de club zich ook sportief te manifesteren. Een aantal keer wordt het kampioenschap in de tweede en derde klasse binnengesleept en in 1932 weet DHC te promoveren naar de 1e klasse wat dan geldt als de eredivisie.
De Delftenaren weten zich op het hoogste niveau staande te houden en doen in het seizoen 1941-1942 zelfs mee om de titel. DHC is in een heftige strijd met ADO verwikkeld en een onderlinge ontmoeting moet de beslissing brengen.
Op Het Kasteel lijkt de eerste wedstrijd in 1-1 te eindigen totdat DHC in de verlenging de 2-1 maakt. Delftse supporters stormen het veld op en nemen hun helden op de schouders. Scheidsrechter Van Welzenes blaast het feestje persoonlijk af door het doelpunt af te keuren. De speeltijd zou zijn verstreken toen de bal richting het Haagse doel ging. De beste man had alleen nagelaten af te fluiten. Dit tot woede van alles wat DHC is. De wedstrijd op Het Kasteel wordt spontaan gebombardeerd tot de Schande van Spangen.
In de Rotterdamse Kuip gaat het voor het oog van 65.000 toeschouwers mis voor de club uit de Prinsenstad. DHC delft het onderspit: ADO wint met 3-1 en kroont zich tot kampioen. Tot op de dag van vandaag zijn er DHC’ers die nog altijd vlekken in hun nek krijgen en opgezwollen aderen op hun slapen als het over díe wedstrijd gaat.
De Delftenaren blijven nog lang actief op het hoogste niveau maar zullen nooit meer excelleren als in dat jaar. DHC is er bij als in 1954 het betaald voetbal zijn intrede doet. De club zit dan wel aan zijn plafond aan het Laantje dat inmiddels verouderd is. De gemeente die zijn oog heeft laten vallen op het terrein, doet de club een voorstel. In Delft-Noord wordt een geheel nieuw stadion neergezet waar de club met nog wat verenigingen naar toe zal verhuizen. DHC stemt in en vertrekt in 1960 naar de Brasserskade waar het nog een kortstondig eredivisieavontuur beleeft, maar uiteindelijk verdwijnt de club uit het betaalde voetbal.
Op de Laan van Vollering is er niets wat nog herinnert aan het DHC-verleden. Op de plaats waar ooit het stadion stond staan nu onder anderen een politiebureau en een brandweerkazerne.
(Foto’s zijn afkomstig uit het DHC-archief. Voor meer DHC-historie kun je terecht in de Oude DHC-doos)
