We kennen het Fingerspitzengefühl in het Balgevoel van Menno Pot. We voelen haarfijn aan dat Henk en Ingrid vooral hun onderbuik voelen en gevoelsmatig hebben we niets met modern voetbal. En dan is er het Kuipgevoel. Met het oog op de aanstaande verjaardag (op 27 maart is De Kuip driekwart eeuw oud) van het stadion onderzocht Feyenoord TV wat dat gevoel is en of dat over gaat. Het derde en laatste deel vind je op FR1908.net
Gerelateerd:
Glippers en een mascotte die Elvis Gresley heet. Veel beter dan dit kon het afgelopen zaterdag niet worden bij Non-League Gresley FC.
(later meer)
Je kunt bij de vierde stad van Engeland denken aan staal, bestek, Joe en Jarvis Cocker (geen familie) of The Full Monty, maar Sheffield is vooral voetbal. Veel voetbal. Met de oudste voetbalclub (Sheffield FC), het alleroudste stadion ter wereld (Sandygate Road van Hallam FC) en het stadion waar het langst professioneel voetbal wordt gespeeld (Sheffield United’s Bramall Lane van 1855) zit het wel goed met het voetbalculturele erfgoed. Sheffield is echter ook Hillsborough waar op 15 april 1989 de grootste ramp uit het Engelse voetbal plaatsvond. Datzelfde stadion is zondag het decor voor de 126e editie van de Steel City Derby wanneer Sheffield Wednesday Sheffield United ontvangt.
Hillsborough dat in de verste verte niet meer lijkt op het Hillsborough van vroeger, is al weken stijf uitverkocht voor deze kraker. Dat betekent dat er zo’n 40.000 toeschouwers aanwezig zullen zijn bij deze derby op het twee na hoogste (!) niveau. Wat de wedstrijd extra interessant maakt is dat de rivalen verwikkeld zijn in een strijd om directe promotie naar de Championship. United (tweede) heeft daarvoor de betere papieren. Bij winst blijven ze in de buurt van leider Charlton Athletic terwijl Wednesday (derde) moet winnen om bij te blijven.
Dat wordt dus staalhard genieten dit weekend van Greasy Chip Butty, Sheffield Amber Ale en heel veel vitamine V.
(twee keer klikken om te vergroten)
In de categorie ‘Winterse amateurcomplexen voorzien van Elascon-tribune -in een stad waar anno 1940 stadsvernieuwing helemaal de bom was, maar dat terzijde- die ooit werden bespeeld door roemruchte edoch ter ziele gegane clubs maar die nog altijd in gebruik zijn en zo hun niet geringe bijdrage leveren aan het broodnodige behoud van het voetbalculturele erfgoed’: het terrein van Jai Hind Rotterdam (JHR) voorheen het thuis van de Rotterdamsche Footballclub (1904-1997) die ooit een Oranje-international in de gelederen had met de fantastische naam Daaf Drok die tevens uitbater was van een café in Rotterdam-West waar ook nooit iemand heeft gezeten die bij tijd en wijlen Jai Hind riep om zo blijk te geven van zijn verbondenheid met het lot en de onofhankelijkheidsstrijd van de Indiërs, laat staan dat ze weet hadden van de onvolprezenheid van de broodjes pom die in de kantine aan de RFC-weg gebroederlijk naast de broodjes bal op de spijskaart staan om zo maar te benadrukken dat je voor hedendaagsche voetbalcultuur heel goed weg kan in Delfshaven. Maar ook dat geheel terzijde.
Firs Park, 1921-
87 jaar lang was dit het onderkomen van East Stirlingshire (van 1883). In 2007 verliet de club het stadion om te hokken met de buren in Stenhousemuir. Sindsdien ligt Firs Park er verlaten bij. De tijd heeft er langzaam zijn tanden in gezet terwijl lokale marginalen alvast een voorschot hebben genomen op de aanstaande sloop. Firs Park moet wijken voor een aantal bejaardenwoningen. Gelukkig namen de mannen van Abandoned Scotland de tijd om deze geweldige video te schieten en glipte Doing the 116 er vorig jaar binnen.
|
