Exact 27 jaar geleden kijkt heel Europa uit naar de droomfinale van het Europa Cup 1-toernooi. In het Brusselse Heizel-stadion strijden Juventus en Liverpool om de Cup met de grote oren. Zoals bekend, spat de droom al lang voor de aftrap uiteen. De BRT maakte twee jaar geleden deze sterke docu waarin wordt ingegaan hoe en waarom deze ramp kon plaatsvinden en waarom de wedstrijd toch werd gespeeld terwijl de doden naast het stadion lagen opgebaard.
Deel 1:
Deel 2:
Deel 3:
Deel 4:
Deel 5:
Deel 6:
Wat in Drachten kan, kan ook in Manchester moeten ze bij City hebben gedacht. En dus wordt een deel van de weg die naar het voormalige Maine Road (2004 †) leidde, binnenkort blauw. De club en de stad willen daarmee de herinneringen aan het roemruchte stadion en de jaren die de Blues er speelden, in leven houden. Daarnaast worden de appartementencomplexen die op de plek van het stadion zijn gebouwd, vernoemd naar illustere Citizens en wordt de weg vernoemd naar een de terrace anthems van de club: Blue Moon Way.
Omdat timing alles is in het leven, bracht de club het nieuws pas naar buiten nadat het de titel ten koste van Man U had binnengesleept. Een briljante zet, want zo wordt het rode deel van de stad nog wat langer met de blues opgescheept.
Groundhoppen maar dan net even anders. Op de Noordtribune aan de Dordtse Krommedijk ontmoetten literatuur en voetbal elkaar afgelopen zaterdag. Bobby Kinghe liet ons juichen om optredens van onder anderen Marcel van Roosmalen, Hugo Borst en Menno Pot. En gelukkig hebben we de bewegende beelden nog.
Bradford, 1985. Op zaterdag 11 mei hebben Bradford City en Lincoln afgetrapt voor de laatste wedstrijd van het seizoen. De sfeer zit er goed in op Valley Parade. De thuisploeg is eerder al kampioen geworden van de Third Division (wat nu League One is) en dat feestje wordt door de supporters nog eens dunnetjes overgedaan over het genot van een pot zatermiddagvoetbal-om-des-keizers-baard. Net voor rust ontstaat er tumult langs het veld. Supporters vluchten de houten hoofdtribune af en stromen het veld op. Er is brand uitgebroken onder de tribune.
De wedstrijd wordt stilgelegd tot nader order. De betrekkelijke kalmte waarmee de supporters het veld opkomen en het onbezorgde gezang en gebral van reeds op het veld staande supporters, doen vermoeden dat de situatie beheersbaar is. Het tegendeel blijkt echter waar. De rook en de vlammen grijpen zo snel om zich heen dat de tribune in een mum van tijd in lichterlaaie staat. Het vuil dat zich onder de houten banken heeft opgehoopt, en een straffe wind wakkeren het vuur aan. Dan blijkt tot overmaat van ramp dat de uitgangen bovenaan de tribune op slot zitten. De supporters die daarheen zijn gevlucht om aan de vlammen te ontkomen, komen in de val te zitten. 56 supporters komen om in de vlammenzee. Honderden raken gewond.
De waarheid is dat de club meermaals op de vingers is getikt vanwege het gebrek aan onderhoud van de uit 1911 stammende tribune. De club gokte echter op de aanstaande verbouwing waarna de tribune grotendeels uit beton en staal zou bestaan. Met rampzalige gevolgen. De club verlaat Valley Parade direct en speelt onder anderen bij Leeds op Elland Road en in het oude stadion van Huddersfield. Pas in december 1986 keert City terug. De volledig afgebrande tribune heeft plaatsgemaakt voor een exemplaar van staal en beton. Zoals gepland.
27 jaar na dato is het verdriet nog onverminderd groot. Bij de monumenten in het stadion en in het centrum van de stad zullen de gedachten teruggaan naar die zwarte zaterdag waarop 56 supporters de ultieme prijs betaalden voor de gok die de club met hun nam.
De onderstaande video laat zien hoe snel de brand om zich heen kon grijpen. In negen (!) minuten brandde de tribune volledig uit.
Je kunt een mening hebben over Chelsea (poenerige club, foute eigenaar, etc.), maar een ding moet je ze nageven. Een van de alternatieve plannen voor een nieuw stadion is beestachtig goed. Stamford Bridge schijnt al een aantal jaar te klein te zijn voor de ambities van de club en aangezien de uitbreidingsplannen niet mogelijk of veel te duur zijn, wordt uitgekeken naar andere locaties. Daarbij is het oog gevallen op een van de blikvangers van de stad. De club wil een bod doen op het Battersea Power Station (dat buiten Engeland vooral faam verkreeg doordat het de hoes van het Pink Floyd-album Animals siert) een voormalige kolencentrale die sinds 1983 niet meer wordt gebruikt. Het idee is de centrale om te bouwen tot een voetbalstadion waarbij de karakteristieke schoorstenen en gevels behouden blijven. Een briljant plan waar ze wat mij betreft al hun energie in mogen steken.
Kun je wel roepen dat de geksten uit Eindhoven komen, maar dan ken je deze skywalkers (meerrr) nog niet. Jonge mannen en vrouwen die een beetje uit de hoogte doen. Teenage kicks maar dan op z’n Russisch. Het heeft onder anderen deze briljante foto’s opgeleverd maar ook het overige werk is een aanrader. Bij de redactie van Footballculture hielden ze het al niet schoon en de vraag is of jij de fotorepo wél uitzit zonder klamme handen en een hart dat in je keel klopt.
Men neme een vroege, bewolkte zaterdagochtend in november. Zo’n ochtend waarop de dauw tergend langzaam optrekt en het gras laat zilverglinsteren… Tot zover de schoonschrijverij. Iedere dag, ieder moment is namelijk geschikt om jezelf te trakteren op de weelde van een bijzonder stuk voetbalcultureel erfgoed: de Wageningse Berg. Vandaag is het exact 20 jaar geleden dat de plaatselijke FC er zijn laatste wedstrijd speelde en een monument werd geboren.
Hoewel er niets meer is dat aan deze jaren herinnert, dateert de eerste stadionbebouwing van De Berg van 1899. Een plaatselijke hoteleigenaar laat een complex bouwen voor de paardensport. In 1911 trekt WVV Wageningen zoals de plaatselijke FC dan heet, voor het eerst in het stadion. Als de huurovereenkomst afloopt, verkassen de voetballers naar een terrein elders in de stad. De club keert pas 14 jaar later terug om er tot het bittere eind te blijven. In 1992 gaat de FC failliet. Het stadion krijgt geen nieuwe bespeler en kan omdat het in een beschermd natuurgebied ligt, niet zomaar worden gesloopt. De Berg, overgeleverd aan de tand des tijds en lokaalmarginale vandalen, kan zo uitgroeien tot een bedevaartsoord. Het Nederlandse voetbal is daarmee een club armer en een monument rijker.
De met gras overwoekerde trappen, staantribunes die onder een lappendeken van mos liggen, vervallen reclameborden waarin waar uit eveneens vervlogen tijden wordt aangeprezen.. Hier huist nostalgie. Voor zolang het nog duurt.
De plannen liggen er al enige tijd en het lijkt er nu ook echt op dat de Berg zoals we die nu kennen, verdwijnt. Helaas heeft voetbalcultuur nauwelijks monumentale status. Hopelijk is er in het te bouwen Future Center in ieder geval nog wel plaats voor het verleden.
> Meer beelden van de Berg
Daar houden we nu van bij Stadiongebod. Lokaalmarginale glippers; randfiguren bij de rafelranden van het Engelse amateurvoetbal. Waar je niet hoeft aan te komen met de Keuringsdienst van Waarde of de Smaakpolitie omdat dit voor de ekte fijnproevers is. Waar het veld zo egaal als de FIFA legaal is. Waar zowel buitenspelers als supporters met hun voeten tegen het krijt aan staan. Waar tribunes van golfplaat, oud hout en achtertuin zijn gemaakt. Waar in het veld de lijnen worden uitgezet door de degene die ze trekt. Waar je de weelde deelt met welgeteld 354 anderen omdat aantallen niet tellen. Waar de kantine de Social Club heet omdat je er heel sjiek drinkt. Waar de mascotte Elvis Gresley heet omdat Gresley staat tot voetbalcultuur als Elvis tot Graceland en waar reisgenoot @doingthe116 eerder dit verslag van maakte.
The oldest ground in the world, originally uploaded by stadiongebod.
Sinds 1860.
|
