In Liverpool heten ze Everton en Liverpool. In Milaan luisteren ze naar de namen AC en Internazionale. Manchester heeft City en United. En in Spakenburg is de strijd tussen de Roden en de Blauwen die tussen IJsselmeervogels en Spakenburg ofwel de Rooien tegen de Blauwen.
Het is het moment waarop het normaal zo rustige stadje wordt opgedeeld in twee kampen: rood en blauw. Neutraal of paars is geen optie als de twee grootmachten bij de zaterdagamateurs strijden om een half jaar stadseer. Maar Spakenburg-IJsselmeervogels is meer dan zomaar een derby.
Zo is er de traditionele achterban: van oudsher zijn de Vogels de club van het volk en de vissers, terwijl Spakenburg (dat ironisch genoeg werd opgericht als Vogelclub: Stormvogels en later ook nog Windvogels) van de boeren en klerken is.
Hoewel díe scheidslijnen tegenwoordig niet meer zo duidelijk zijn, wordt het supporterschap nog altijd via de bloedband doorgegeven. Dat het blauwe of rode gevoel zo diep zit, blijkt uit de sfeer onder de supporters en de acties die eruit voortvloeien. Het leidt tot taferelen waar tot ver over de grenzen nog met ontzag over wordt gesproken. Zelfs Danny Last die toch al het nodige heeft gezien op zijn European Football Weekends, was zwaar onder de indruk (‘just bonkers’) toen hij vorig jaar Spakenburg aandeed voor dé derby.
Zoals gezegd, het zijn grote namen in het amateurvoetbal die niet onderdoen voor het rechterrijtje van de eerste divisie. Niet alleen voetbaltechnisch, maar ook qua toeschouwersaantallen en begroting steken ze clubs als Almere, AGOVV en Veendam makkelijk naar de kroon. Daarnaast zijn het ook nog eens echte buren van elkaar: op de Westmaat liggen twee uitstekende complexen die de status van de twee ploegen nog maar eens onderstrepen. En dan kunnen beide ploegen ook nog eens ten koste van elkaar een flinke stap zetten naar de eerste Topklassetitel. Hoeveel meer derby wil je hebben?
Het is dan ook niet vreemd dat de derby is uitverkocht. Negenduizend (!) toeschouwers zijn getuige als rood het tegen blauw opneemt. Achter de doelen en naast de imposante hoofdtribune zijn extra tribunes neergezet om zoveel mogelijk mensen nog een redelijk zicht op het veld te gunnen. Achter één van de doelen wordt van pallets een houten staantribune gemaakt om zo nog het authentieke amateurgevoel te onderstrepen al zou je door de entourage (waar menig betaaldvoetbalclub jaloers op mag -moet!- zijn) bijna vergeten dat je bij de liefhebbers bent.
Qua beleving is Dé Derby dus ongeëvenaard. En omdat er rond het veld niet genoeg plek is voor iedereen is de wedstrijd ook te volgen via grote tv-schermen die zowel in de naastgelegen sporthal als op het complex van Spakenburg hangen. Na de gebruikelijke tifotaferelen -ook in de amateurtop voltrekt de ultrasering van de voetbalcultuur zich- wordt er afgetrapt voor dé derby.
Na een onwennige openingsfase ontspint zich gedurende de eerste helft een open wedstrijd die wordt opengebroken door een dramatische fout van de Spakenburg-keeper. Hoe lullig de bal ook door z’n handen glipt; de wedstrijd had dit even nodig. De Blauwen komen al snel op gelijke hoogte, waarna de Rooien via een benutte penalty toch met een voorsprong gaan rusten.
Tijd voor een rondje over het complex waar supporters hun best doen om een zo goed(koop) mogelijk zicht op het veld te krijgen. Er wordt geglipt bij het leven en de Westmaat vestigt vanmiddag naam als ‘gliptip’. Genoeg mogelijkheden om de redelijk absurde prijs (23,50 euro voor een zitplaats?) te omzeilen. Als je dat wilt, tenminste. Goed opgevoed als Stadiongebod is, is er natuurlijk gewoon een kaartje gekocht.
Na rust slaan de Vogels een gaatje (3-1) dat pas na een afgekeurde goal en een rode kaart (deze derby heeft echt alles) in de slotfase wordt verkleind (3-2). En daar blijft het bij. Als de scheidsrechter affluit, wordt het veld bestormd door uitzinnige fans. Spakenburg kleurt rood voor de komende maanden en de Vogels strijken neer op de koppositie.
De Westmaat stroomt leeg. Een geweldige derby is geweest. Het drooggelegde centrum stroomt vol met dorstige supporters die -afhankelijk van hun kleur- zullen drinken om te herinneren of te vergeten.
