Op de hoek van de Lange Vijverberg met het Tournooiveld staat een appartementengebouw. Aan de gevel van het pand dat over de Haagse Hofvijver uitkijkt, prijkt een zonnewijzer met daarboven de tekst ‘tyd verglydt’. Treffender konden de weken tussen FC Groningen en FK Tauras niet worden beschreven. De tijd gleed werkelijk voorbij. Hij voer voorbij het lange seizoen en via de korte voorbereiding ongezien tot aan de 13e juli: de dag waarop je naar het Litouwse Kaunas zou afreizen. Ineens bleek de tyd niet meer te verglyden. De opwinding over je allereerste Europacuptrip zette een rem op de tijd en je slaap.
Voor de zoveelste keer gleed je over het internet om de bekende en minder bekende verhalen nog maar eens te lezen. De verhalen uit de oude doos. Over Ujpest Dozsa en Young Boys en –van nog dieper uit die doos- de legendarische wedstrijd tegen West Ham. De Europese honger die in Groningen werd gewekt, leek niet te stillen en hield je wakker. Wat nu zou komen, zou ooit ook zo’n verhaal worden. Wist je.
Uitwedstrijden –en met name die tegen rivaliserende ploegen- zijn bijzonder. Europese wedstrijden zijn uniek. Het is de uitvergroting van alle facetten die horen bij het achterna reizen van je eigen club. De reis die misschien wel meer de bestemming is dan de wedstrijd (waarbij je alleen kan hopen op die incidentele overwinning), de saamhorigheid en de sfeer. Maar ook de gezichten die je te lang niet of nooit eerder zag. De onderlinge verstandhouding verborgen in honderden woorden, een blik of een knik, zorgt ervoor dat je van elkaar weet wat het verhaal is. Awaydays².
Het is de ochtend na de nacht ervoor. Kaunas ken je inmiddels zo goed als het Zuiderpark. De voormalige hoofdstad van Litouwen had binnen een paar uur haar geheimen grotendeels prijsgegeven. Het tafelen, gestoeld op cultureel aperitief, legde de bodem waar tot je later die nacht zou gaan. Overal kwam je supporters tegen. Oude verhalen en nieuwe ervaringen werden uitgewisseld terwijl de drank in de historische binnenstad vloeide zoals alleen de Neris en Nemunas kunnen. De industriestad van weleer, was vannacht van ons.
Het grote plein in de oude stad waar het grote feest moet losbarsten, blijkt te groot voor de paar honderd supporters die er maximaal komen. De Haagse invasie verloopt kenmerkend: ongecoördineerd, ongepland en ongecompliceerd. Over de volle lengte van het plein naar het stadion dat op een heuvel ligt en de namen van Kaunas’ helden draagt, zitten honderden supporters verspreid over tientallen kroegen. Nog altijd druppelen er Hagenezen de stad binnen, terwijl de reeds aanwezigen op een alternatieve manier voor drooglegging willen zorgen. Het is ook erg dorstig weer. Dat moet gezegd.
Op de heuvel doemt tussen de bomen een stadion op zoals je dat hier verwacht. Een stadion, zo mooi afzichtelijk. Dit is Genieten. Dit is het gerecht dat er wél zo uitziet als op het plaatje. Onoverdekte tribunes van het betonste beton die slechts de helft van het veld omtrekken. Een sintelbaan waar ooit atleten excelleerden ter meerdere eer en glorie van de heilstaat. En een massief stenen scorebord waar op het digitale scherm de onvermijdelijke analoge klok de tijd verstrijkt. Hier zijn je sneakers niet langer retro.
Dit is wat je als supporter nooit meemaakte en dit is wat je vertelt aan diegenen die dit nooit mee hebben gemaakt. Zoals diegenen waarvan je weet dat ze er toen al bij waren –en dat nu weer zijn- dit vóór jou deden. Over vroegâh en hoe of het toen was. Veel van hen hebben –uit pedagogische overwegingen- hun eigen zoon meegenomen. Het is van de manieren waarop toen en nu verweven zijn in de deken van geluk die over het vak lijkt te liggen.
Tauras toont zich een goed gastheer in andermans huis en schenkt ons in blessuretijd de overwinning. Je ziet het nog net gebeuren terwijl je naar alles om je heen kijkt met de wens om nooit te vergeten. Niet te vergeten dat dit het avontuur is waarnaar je hebt toegeleefd de afgelopen weken. Vandaag leef je geschiedenis.
De winst van vandaag betekent de sluimerknop voor de Europese droom waar je nog even niet uit hoeft te ontwaken. ADO volente, want er moet thuis nog wel wat worden afgedwongen.
Dat is volgende week. Dit is nu. En nu wacht de stad. Weer.
Een verhaal uit de oude doos is in de maak.
—
Voor de fijnproevers
Wedstrijd: FK Tauras – ADO Den Haag 2-3 (tweede voorronde Europa League)
Datum: 14 juli 2011
Stadion: S. Dariaus ir S. Gireno Stadionas
Plaats: Kaunas (Litouwen)
Toeschouwers: 2000
Opmerkelijk: S. Dariaus was held van beroep. Naast hun historische vlucht was hij hoogstpersoonlijk verantwoordelijk voor de bouw van dit stadion. Naast het locale FBK Kaunas speelt ook de nationale voetbalploeg in dit stadion.
