Dromen die als zeepbellen uiteenspatten

I’m forever blowing bubbles
Pretty bubbles in the air
They fly so high
They reach the sky
Then like my dreams they fade and die

Fortune’s always hiding
I’ve looked everywhere
I’m forever blowing bubbles
Pretty bubbles in the air.

Niet voor het eerst vanmiddag rolt het ‘Forever blowing bubbles’ van de tribunes van de Boleyn Ground. En zoals de dromen en zeepbellen uit het liedje, sterft ook het geluid langzaam weg in het applaus en gejuich als de herhaling van het openingsdoelpunt van Scott Parker wordt getoond. Hij heeft West Ham United zojuist op voorsprong geschoten tegen Liverpool en mede door zijn doelpunt boeken de Hammers een broodnodige thuisoverwinning (3-1).

De Boleyn Ground dus, naar het gebouw (Green Street House) en de opstallen die West Ham ooit pachtte. Het imposante gebouw behoorde waarschijnlijk ooit toe aan Anne Boleyn, de vrouw van Hendrik VIII en koningin van Engeland van 1533 tot 1536. Het indrukwekkende huis werd in de volksmond de Boleyn Castle genoemd en zo kwam het stadion aan zijn naam –en de gekunstelde kantelen aan de voorkant ervan. Diezelfde volksmond veranderde de naam van het stadion vervolgens in Upton Park, naar de wijk waarin het stadion ligt. Tot op de dag van vandaag is dat ook de meest gangbare naam voor het stadion.

West Ham werd opgericht in 1895 als Thames Ironworks FC en kwam net als aartsrivaal Millwall voort uit de scheepswerven langs de Theems. Omdat de werven met elkaar concurreerden kon het niet anders dan dat de spelers en supporters van beide teams niet bepaald op vriendschappelijke voet stonden met elkaar. Iets dat overigens nooit meer goed is gekomen. Hoewel Thames Ironworks FC slechts vijf jaar bestond, zijn haar sporen nog altijd terug te vinden in het clubembleem en aanmoedigingen als “up the irons”. Na wat omzwervingen (vanaf de oprichting werd er op drie verschillende plaatsen gespeeld) vestigde de ploeg zich in 1904 dus in Upton.

Het duurt negentien jaar voordat de club haar eerste sportieve hoogtepunt bereikt. In 1923 wordt de finale van FA Cup bereikt; een wedstrijd die door het leven zal gaan als de White Horse Cup Final. De allereerste wedstrijd in het net opgeleverde Wembley-stadion wordt overspoeld door fans die met hulp van politieagenten, waarvan enkelen te paard buiten het veld worden gehouden. Terwijl het publiek opeengepakt langs de lijnen van het veld staat, gaan de Trotters er echter met de beker vandoor: 2-0.

In die jaren wordt ook het ‘Forever blowing bubbles’ geboren. Het liedje dat is komen overwaaien vanuit de Verenigde Staten, is begin jaren ‘20 veel te horen in theaters. Een hoofdonderwijzer van de plaatselijke Park School heeft een speler rondlopen, Billy ‘Bubbles’ Murray, die opvallend veel gelijkenis vertoond met de jongen op het schilderij Bubbles (van Sir John Everett Millais). De beeltenis wordt in die tijd gebruikt voor een zeepreclame en is daarom overal te zien. Het hoofd, Cornelius Beal, zingt daarom het liedje “Forever blowing Bubbles” maar past vervolgens de tekst aan naar gelang de prestaties van het team.  De toenmalige manager (waarvan West Ham er tussen 1902 en 1989 maar vijf versleet) en een vriend van Beal, Charlie Paynter besluit het nummer te introduceren bij West Ham net zoals Murray dat doet bij zijn medespelers als hij op proef is bij de club. Het liedje slaat meteen aan bij de spelers en supporters en de rest is geschiedenis.

De hoogtijdagen van de Hammers moeten dan nog komen. In 1964 verovert West Ham de FA cup om een jaar later de Europa Cup II te winnen. Ruim tien jaar later lijkt dat scenario zich te herhalen maar dit maal verliezen de Irons van Anderlecht. Langzaam zakken de Hammers daarna weg om af en toe nog eens een enkele hoge klassering (West Ham wordt 3^e in 1986) te laten noteren op het hoogste niveau. De Hillsborough-ramp en het daaropvolgende rapport van de Commissie Taylor, zorgt ervoor dat Upton Park stapsgewijs onder handen wordt genomen.

In 1993 wordt de South Bank vervangen door de Bobby Moore-stand. Daarmee wordt de grootste speler die West Ham voortbracht, geëerd. Moore was de aanvoerder van het Engeland dat in 1966 wereldkampioen werd met andere Hammers als Martin Peters en Geoff Hurst. Twee jaar later wordt ook de North Bank vervangen door de Sir Trevor Brooking Stand en als laatste werd in 2001 de West Stand gesloopt en opnieuw opgebouwd. De bedoeling is de East Stand uit 1969 ook te vervangen waardoor alle tribunes op elkaar aansluiten, maar degradatie en financiële nood zorgen ervoor dat de verbouwing van Upton Park nooit helemaal wordt afgerond.

De kans is groot dat West Ham vanaf het seizoen 2012/2013 in het Olympisch Stadion speelt. De club won het bid dat was uitgeschreven om het stadion na de Spelen een bestemming te geven, en wacht op de definitieve toewijzing. West Ham troefde daarmee Tottenham Hotspur af dat had gehoopt op de fundamenten van het Olympisch Stadion een nieuw stadion te kunnen bouwen. Dat ging de Olympic Park Legacy Committee te ver en dus speelt West Ham over niet al te lange tijd in een veel te groot stadion met een sintelbaan. De Hammers hebben nu al moeite om alle plaatsen te verkopen en de vraag is hoe ze dat gaat lukken in een stadion dat straks nog altijd 60.000 plaatsen telt?

Die angst wordt gedeeld door het naburige Leyton Orient dat heeft aangegeven zich te zullen verzetten tegen de komst van West Ham. De club vreest dat om het stadion vol te krijgen, kaartjes tegen dumpprijzen op de markt worden gebracht en dat de O’s daarvan de dupe worden. Of de pogingen van voorzitter Hearn vruchtbaar zijn, moet blijken maar de voortekenen zijn niet gunstig.

De verhuizing naar het Olympisch Stadion betekent ook het eind voor Upton Park. De club zal de grond verkopen om de verbouwingen aan het nieuwe onderkomen te kunnen financieren. Daarmee zal het stadion waarschijnlijk wijken voor woningen en raakt het Engelse voetbal weer een icoon kwijt want de sfeer op Upton dat ouderwets tussen de huizen ligt, is fantastisch.

Ondertussen wordt bij West Ham doorgedroomd van aansluiting bij de top in Engeland. Het nieuwe stadion speelt daarbij een belangrijke rol. Het is alleen de vraag of die plannen het ooit echt gaan halen. De club heeft niet veel financiële armslag, sportief loopt het niet lekker en de concurrentie in de subtop is moordend. Aan de andere kant, ze zijn er in al die jaren bij West Ham behoorlijk gewend geraakt aan dromen die als een zeepbel uit elkaar spatten.

De agent op het witte paard

Het moest de grote opening van het Wembley-stadion worden, het werd de dag van een wit paard dat eigenlijk grijs was.

Spanning en sensatie op deze schitterende Londense lentedag. Vandaag, 28 april 1923, wordt het net opgeleverde Wembley-stadion officieel geopend met de FA Cupfinale tussen West Ham United en Bolton Wanderers. Hoewel de Football Asscociation vooraf vreest dat het immense stadion met zijn 125.00 plaatsen niet vol komt en er een flinke publiciteitscampagne tegenaan gooit, ziet het al vroeg zwart van de mensen.

Het nieuwe stadion en de bekerfinale met daarin een Londense club, oefenen zo’n aantrekkingskracht uit dat wanneer het stadion eindelijk opengaat, het letterlijk volstroomt. Al snel gaat het personeel en de politie die zwaar onderbezet is die dag, over tot het sluiten van de toegangspoortjes. Het haalt niet veel uit, de mensenzee blijft maar groeien en zelfs het speelveld wordt ingenomen door mensen die van de terraces zijn gedreven.

Het is nauwelijks te bevatten hoeveel mensen inmiddels binnen staan (zitten is allang geen optie meer). Officiële cijfers zijn er niet maar er zijn schattingen die vaak oplopen tot ver boven de 200.000 bezoekers. Een enkeling houdt het zelfs op zo’n 300.000 waarmee een absoluut record zou zijn gevestigd.

De wedstrijd moet echter doorgang vinden en dus is het aan de Old Bill het speelveld leeg te krijgen. Agenten, waarvan enkelen te paard zorgen ervoor dat het publiek buiten de lijnen komt. Daarbij springt vooral het optreden van pc George Scorey in het oog. Scorey die eigenlijk van een vrije dag geniet, kan de dienstroep niet weerstaan en komt zijn collega’s helpen bij het controleren van de menigte.

Met zijn paard Billy beweegt hij zich door de massa, zoals een cowboy zijn kudde drijft. Langzaam krijgt hij met zijn collega’s de massa in beweging. Het paard dat eigenlijk grijs is maar witter lijkt door de zwart-witbeelden, groeit in de media uit tot het symbool van de dag. De agent op het witte paard slaagt er met zijn collega’s het publiek tot buiten de lijnen van het speelveld te dringen. De dag is gered; drie kwartier later dan gepland wordt er afgetrapt.

De Trotters verslaan de Hammers uiteindelijk met 2-0 en ontvangen uit handen van koning George V de FA Cup. De wedstrijd gaat de boeken in als de White Horse Cup Final. Als Wembley in 2003 wordt gesloopt, krijgt de nabijgelegen voetgangersbrug over de Theems de naam White Horse Bridge als een hommage aan het ‘witte’ dier.

Een pitbull, ultra’s en een wedstrijd in de vijfde versnelling

Het is lang niet zo vreemd als FIFA en transparantie, maar ultra’s bij een Engelse club blijft toch wennen. Het maakt een bezoek aan Selhurst Park waar Crystal Palace dit seizoen weer tegen degradatie vecht, er in ieder geval niet minder leuk op. Een verslag over een pitbull, gietijzeren banken, de Holmsdale Fanatics en een wedstrijd in de vijfde versnelling.

“I could be dead by then”

“Sorry, ik heb net alles afgesloten en het alarm aangezet. Als jullie nu tien minuten eerder waren gekomen… ” En zo lijkt ons bezoek aan het Leyton-stadion beperkt tot een blik van buitenaf.  We besluiten een klassiek wapen in te zetten. De gespeelde stilte.

Wie zit er te wachten op de Stratford Spurs?

Op dit moment wordt er nog altijd hard gewerkt om het Olympisch Stadion in Londen af te krijgen. En dat terwijl deze week mogelijk wordt besloten dat het na de Spelen van 2012 wordt gesloopt. Als het aan Tottenham Hotspur ligt tenminste. De Noord-Londense club is met West Ham United in de race om het stadion toegewezen te krijgen en hebben onlangs hun bid ingediend. De voorstellen van de twee Premier League-clubs verschillen nogal maar beiden zijn behoorlijk ingrijpend.

In de West Ham-plannen wordt het stadion dat een capaciteit van 80.000 plaatsen heeft, zoveel mogelijk intact gelaten. Dat betekent wel dat de Boleyn Ground wordt vervangen (lees: verkoop gevolgd door sloop) door een veel te ruime jas (het huidige stadion past grotendeels in de ruimte tussen de vier tribunes van het Olympisch) voorzien van sintelbaan.

De Spurs gaan veel verder in hun voorstel. Als zij eigenaar worden, wordt het 573 miljoen pond kostende stadion krap een jaar na oplevering -hoezo Olympic Legacy?-, afgebroken. Op de fundamenten wordt vervolgens een echt voetbalstadion met 60.000 plaatsen gebouwd terwijl ook White Hart Lane wordt gesloopt.

Het verzet tegen de plannen groeit inmiddels. Inmiddels heeft League One-club Leyton Orient laten weten bekend dat het elke toewijzing zal aanvechten omdat de club vreest voor zijn voortbestaan als de Hammers of Spurs naar Stratford verhuizen. Eerder dit jaar ging Leyton FC al op de fles waarmee de tragedie nog groter dreigt te worden voor het stadsdeel.

Het is dan ook te hopen dat de club in het gelijk wordt gesteld of dat de plannen alsnog worden afgewezen. Niet alleen voor het Olympisch Stadion (de Britten lieten het eerste Olympische Stadion al slopen) en de Olympische geschiedenis, maar ook voor iconen als Upton Park of White Hart Lane. En zeg nou eerlijk, wie zit er nu te wachten op de Stratford Hammers of de Stratford Spurs?

Wat was -en altijd blijft:Highbury

Heerlijk fotofilmpje over Highbury dat in 2006 na 93 jaar trouwe dienst werd verlaten door The Gunners.