De kaart (klikken voor groot) die alle andere kaarten overbodig maakt. ¿Donde esta el estadio? en voor overige linguïstische bijstand kun je hier terecht.
(kudos : Pitch Invasion)
Tag Archives: Primera division
Wensen dat Benito Villamarin wordt afgemaakt
Op 20 augustus zou de Primera Division van start gaan maar de spelersstaking heeft daar echter een streep door gezet. Jammer, want de Spaanse KNVB had op die allereerste speeldag een droomaffiche gepland: de immer beladen derby Real Betis-Sevilla FC. Een wedstrijd die de Andalusische hoofdstad al wekenlang in zijn greep houdt en waarvan tot voor kort nog werd gevreesd dat die nooit meer zou worden gespeeld.
Een snikhete zaterdag in mei. Terwijl de temperatuur buiten is opgelopen tot een krappe veertig graden brengt een minstens zo hete Sevillaanse stadsbus me naar het oosten van de stad. Ik ben op weg naar het Estadio Benito Villamarin, thuishaven van Real Betis de Balompie (Betis voor intimi en naar de Romeinse naam voor de Gualdalquivir die door de stad stroomt). Vooraf hoopte ik nog dat ik mezelf had uitgenodigd voor het kampioensfeestje van de club, maar omdat de concurrentie de week ervoor weigerde mee te werken laat dat partijtje tenminste nog een week op zich wachten. De stemming zit er evengoed goed in. Tegenstander Huesca wordt eenvoudig opzij gezet en de supporters nemen een luidruchtig voorschot op de titel. 35.000 in totaal wat het een behoorlijke opkomst maakt voor een wedstrijd in de tweede divisie. Toegegeven, het gereduceerde tarief waarmee seizoenkaarthouders extra kaarten kunnen aanschaffen, speelt vast mee maar duidelijk is dat Real Betis leeft. En dat voor een ploeg die zo’n anderhalf eerder op sterven na dood was.
Het zijn de late ’90 van de vorige eeuw als het bestuur van Real Betis zijn toekomstplannen ontvouwt. De club moet, na ontsnapt te zijn aan een faillissement, binnen een paar jaar naar de Spaanse top. Om dat te bereiken wordt er fors geïnvesteerd. Niet alleen in spelers (zoals de Brazilaan Denilson die in 1998 voor 32 miljoen euro tijdelijk de duurste speler ter wereld wordt) maar ook in het verouderde stadion. Net als Camp Nou en het Santiago de Bernabeu moet het stadion drie ringen krijgen en een capaciteit die kan oplopen tot boven de 70.000 plaatsen. President Ruiz de Lopera, architect van huis uit, tekent zelf voor het technische deel van het ontwerp.
Ruim tien jaar later staat de club opnieuw aan de rand aan de afgrond. Het beleid van Ruiz de Lopera die ironisch genoeg degene was die de club begin jaren ’90 redde van een faillissement, heeft niet meer opgeleverd dan een aantal subtopnoteringen, een Copa del Rey (2005) en een stadion dat slechts voor de helft is gerenoveerd. De Noord- en Oost-tribune zijn rond de eeuwwisseling inderdaad geheel volgens plan vernieuwd en strekken zich over drie niveaus uit maar eindigen in het niets. De Oost-tribune houdt op te bestaan bij een hekwerk dat moet voorkomen dat supporters van een, twee of drie hoog naar beneden vallen. Het betonnen en de uitstekende vlechten wekken het idee dat de bouwvakkers hun werk uit hun handen hebben laten vallen toen bekend werd dat het geld bij de club op was.
Het stadion dat inmiddels luistert naar de naam Estadio Ruiz de Lopera, wordt zo onbedoeld symbolisch voor de club. Terwijl het er met het jaar desolater uitziet, heeft ook het sportieve verval zich langzaam ingezet. In 2009 degradeert de club. Zwarter kunnen de dagen voor de fans nauwelijks nog kleuren want terwijl Betis worstelt, rijgt stadgenoot Sevilla FC –waar Real Betis in 1907 uit voort is gekomen- de sportieve successen aaneen. Groen van jaloezie moeten de fans van Betis toekijken hoe hun rivalen onder anderen twee Europa Cups en aantal nationale bekerwinsten vieren.
Gelukkig besluit een aantal clubmensen dat Betis nooit verloren mag gaan en wordt de club die in 1935 voor de enige keer landskampioen werd, met hulp van buitenaf nieuw leven ingeblazen. Dit keer moet de weg naar boven op een verantwoorde wijze worden ingeslagen. Na een overgangsjaar lijkt dat te lukken. De meeste schulden zijn weggewerkt en de club is terug op het hoogste niveau waar het de competitie had mogen openen tegen de aartsrivaal. Een droomscenario dat zich zou hebben afgespeeld in het stadion dat inmiddels weer de naam heeft gekregen van Ruiz de Lopera’s voorganger.
Het stadion heeft dan nog steeds dezelfde trieste aanblik en de verwachting is dat dát nog wel even zo blijft. Geld voor de voltooiing is er niet en als er wel gelden beschikbaar zijn dan vloeit dat eerst terug naar de schuldeisers of wordt het in de selectie geinvesteerd. Real Betis is nog jaren veroordeeld tot het spelen in een stadion dat maar half af is en kan vooralsnog de stille wens koesteren dat het Estadio Benito Villamarin ooit nog wordt afgemaakt.
—
Fijnproeffeiten
Wedstrijd: Real Betis – Huesca (3-1)
Datum: 21 mei 2011
Stadion: Estadio Benito Villamarin (Sevilla, Spanje)
Naar goed mediterraan gebruik is slechts de eretribune overdekt en moet de warmte in het stadion toch echt van de zon en de supporters komen. Verder vooral veel beton, verkleurde stoeltjes en achterstallig onderhoud. De sfeer is wel goed. Opmerkelijk om te horen hoe de meegereisde Huesca-fans (vier in totaal) massaal worden toegezongen door het thuispubliek dat daarna massaal zwijgt om het gezongen dankwoord van de vier te kunnen horen waarna een daverend applaus volgt. Dergelijke vriendelijkheden zul je bij de derby niet zien. Dan is het oorlog op en rond het veld want de derby van Sevilla geldt als een van de meest beladen wedstrijden in Spanje.
Toeschouwers: 35.000
Toegangsprijs: Voor 30 euro heb je een kaartje voor de lange zijde, tweede ring.
Opvallend: In dit stadion werd de beruchte EK Kwalificatiewedstrijd Spanje-Malta (12-1) gespeeld. Hierin werkte Spanje onder verdachte omstandigheden zo hard aan zijn doelsaldo dat het zich koste van Nederland plaatste voor het EK in Frankrijk. Daar haalden de Spanjaarden uiteindelijk de finale die ze van het gastland verloren.
Onder constructie
Onder constructie, originally uploaded by stadiongebod.Niet dat er veel gebeurt aan het Estadio Benito Villamarin van Real Betis. Al jaren niet. Toen de helft van het stadion vernieuwd en uitgebreid was, bleken de euro’s op te zijn. Iets met geld en een balk en een put die geen bodem lijkt te hebben. Iets wat zich niet duidelijker laat uitdrukken dan op deze manier.
Echt moeilijk lijken ze er in Sevilla niet over te doen. Er is altijd weer een manana. En dan komt alles goed.
No need for Cruyff here
Valencia, 24 January 2010
With its biggest club out of town for the weekend I headed for local rivals Levante. Here’s my timeline report.
11.01
The first Levante supporters gather around Estadi Ciutat de Valéncia. Today’s match will be a clash between two sides desperately pushing for promotion. Levante relegated last year from the Primera Division and wants to get right back in. Betis who played Champions League football only five years ago, is slowly coming back to life. Ever since that CL-season it has all gone Pete Tong for them and they nearly went bankrupt at the start of the season.
11.30
After collecting a ticket for the Grada Central (opposite of the main stand) I mingle with the crowd. The Levante fans seem optimistic about the achievement of their team this season and look forward to the return of the Valencia derby.
11.50
Although little succesful (winning the Championship in 1935 and lifting the Coppa del Rey in 1977 and 2005), Betis boast more silverware than today’s opponent. Levante had to wait seventy years to claim their only price which they won in 1937. In that year the Granotes (the frogs as they’re nicknamed) won the Copa de la Republica (which is now known as the Coppa del Rey) at the expense of city rivals Valencia. However, the Franco regime that came into power, did not recognise the cup. It wasn’t until 2007 that the Spanish Parliament urged the Spanish Football Federation to recognise the price.
12.03
Football is truly a family business around here. The stands are full of families so that the history of the club is well reflected by its supporters varying in age from 8 months to 88 years.
12.30
Valencianos are notorious for the ammount of noise they produce in everyday life. Little proof of that ’round here when the match is about to kick off. Only the Betis Ultras add some life to the start of the match holding their banners while easily outsinging the Granotes.
13.18
During half-time I wonder what Cruyff would make from this poor first half. In 1981 Second Division Levante stunned the world by signing him. Cruyff was supposed to lead them into the Primera Division. However, a few months later El Salvador left because of a financial dispute and Levante remained convicted to Second Division football for many years to come.
14.15
Apart from a perfect first-half freekick which gets the home crowd singing for a few minutes, there is little to enjoy from the match. Both teams struggle throughout and Levante turn out to be most lucky and collect all three points.
While Betis is still struggling in the Segunda Division, Levante managed to get into the top flight (again) that year. In the end, they didn’t need Cruyff to achieve all that.
Levante kan het zonder verlosser
Het is 1958. Een tot dan bescheiden club uit de Segunda Division verrast met het aantrekken van een Nederlandse speler van naam en faam. Faas Wilkes moet als speler/trainer Levante UD (van 1909) terugbrengen naar het hoogste niveau. De missie mislukt en Wilkes vertrekt al na een jaar uit Valencia.
Het is rond elven als de eerste supporters zich rond het Estadi di Ciutat de València verzamelen. De wedstrijd van vandaag -24 januari 2010- ademt de belofte van een mooie strijd. Real Betis dat nog niet zo lang nog acteerde in de Champions League, jaagt net als de thuisclub op promotie. De sfeer rond het stadion is desondanks gelaten.
Het binnenhalen van Wilkes is eigenlijk pas de tweede keer dat de club opzien baart. 21 jaar eerder heeft Levante de grootste prijs uit haar bestaan gepakt. De Copa de la República wordt in 1937 veroverd ten koste van stadgenoot Valencia. De prijs wordt alleen niet erkend door het Franco-regime en zo blijven de Granotas (de Kikkers) zonder prijzen.
Ondanks het aantrekkelijke affiche zit het stadion nog geen eens halfvol. En het merendeel van de 10.000 toeschouwers lijkt vooral oog voor elkaar te hebben gezien de geanimeerde groepsgesprekken die plaatsvinden op de tribunes. Net voor de aftrap (ook in Spanje wordt ‘gewoon’ op zondag op 12.30 afgetrapt) komt er wat leven in de brouwerij; de Ultras van Betis laten weten dat ze weg naar het uitvak hebben gevonden.
We schrijven 1981. Het altijd bescheiden gebleven Levante pakt eens te meer groots uit en weer presenteert het een Nederlander. Niemand minder dan Johan Cruijff is gestrikt om promotie naar de Primera Division af te dwingen. Ook El Salvador slaagt er echter niet in om promotie af te dwingen en voor de winterstop is Cruijff vanwege een financieel geschil opgestapt. Na tien wedstrijden is Levante weer terug in de anonimiteit.
Terwijl er een winterse wind door de betonnen kolos giert, geniet ik eigenlijk meer van de mensen om me heen dan van de wedstrijd –die is het aanzien nauwelijks waard. Hele gezinnen hebben bezit genomen van de lange zijde en voor sommigen geldt dat Levante er met de paplepel wordt ingegoten. Bovenaan de tribunes blijven de buggy’s achter. Baby’s en peuters gaan gewoon op de arm of schoot. Ook het voetbal wordt hier in Valencia met de familie beleefd en geleefd.
Pas na de eeuwwisseling valt er in het Estadi Ciutat de València weer wat te vieren. Levante weet eindelijk te promoveren (en te degraderen en te promoveren). Maar in 2007 is het eindelijk echt feest. De bekerfinale van ’37 wordt erkend en dat betekent dat Levante eindelijk de prijs kan bijschrijven op het palmares.
Een fantastische vrije schop breekt de wedstrijd open. En even maken de supporters de luidruchtige reputatie die Valencianen hebben, waar. Het blijkt van korte duur. Binnen een paar minuten is de rust weergekeerd. En aangezien er ook in de tweede helft wederom weinig noemenswaardigs gebeurt, behoudt Levante haar plek in de subtop.
Later dat jaar keert Levante terug op het hoogste niveau. Dit keer zonder grote sterren. Anno 2010 kan het Levante het af zonder verlosser.
> Waar Stadiongebod meer Levante-foto’s heeft neergeflickrd
-
Stadiongebod flickrt
More Photos
