Stadiongedicht: Afscheid Oosterenk

In 2007 werd het Oosterenk-stadion (*1935) van FC Zwolle gesloopt. De verhuis naar het nieuwe onderkomen ging uiteraard gepaard met de nodige weemoed. De Zwolse stadsdichter Lenze L. Bouwers schreef de volgende ode.

Afscheid OOSTERENKSTADION

De laatste keer de strakke lijnen trekken,
de middenstip puntig witter dan wit.
De lijnenuitzetter,
hij staat alleen op het veld. Stil. Hij zit
op de tribune en kent de groene plekken
waar Henk Timmer de vele, weergaloze
reddingen verrichtte en waar Jaap Stam
de rushes inzette, waar Piet Schrijvers
- de bolle van Zwolle – als een stuwdam
het aanvalgeweld trotseerde, waar blijvers
als Klaas Drost de tifosi deed glunderen,
waar paardenkrachten van Peter van der Hengst
of Ron Jans hem in vervoering brachten,
waar men moedig klimmend tot de top kwam.

De lijnenuitzetter,
hij wordt opgetild in een visioen:
ze gaan echt winnen van de kampioen.
Via een dieptepass wordt de schoen
van Tjeerd Korf bereikt. Hij moet het doen en
hij doet het ook, zuiver, trefzeker: GOAL!!
De mannen van Jan Everse, een school
vissen, eenheid, samenbinding, hecht team,
juichen boven het gejoel van de trouwe
supporters uit: PERIODEKAMPIOEN.

Nacompetitie, EREdivisie!

(foto: Agriluchtfoto)

Stadionpoezie op Gedichtendag

Het is vandaag weer Gedichtendag. Een schitterend en jaarlijks terugkerend initiatief waar natuurlijk ook plaats is stadionpoëzie. Denk bijvoorbeeld aan Nächtliches Stadion van Gunter Grass, de supporters(dromen)ode Men on the Terraces en natuurlijk het onvolprezen Spartaanse gedicht van Jules Deelder.

Stadiongedicht: Men on the terraces

G. Jeffrey dicht een antwoord op de vraag waarom we er wekelijks met honderduizenden zo niet miljoenen staan. Voor wie dan ook, waar dan ook, hoe dan ook.

Men on the terraces

Rain fell sadly throughout the match;
Two goals were shared, but nobody cared,
Or seemed to care, about the match.
Why did we stay on the terraces,
Watching a game, not worth the name?

Surely there are better places?
More admirable ways of using
Saturday afternoon, than choosing
To watch men playing a game they’re paid for?

(Isn’t that what Englishmen were made for?)

But sometimes during the dullest play
Something comes back from an earlier day.
A fleeting moment, a hint of grace,
Brings back a feeling, a time, a place…

We are more than what we seem -
Men on the terraces soaking wet.
We have glimpsed part of our golden dream,
Our April glory, together, yet
Private, as though recall
The hopes and dreams of what we were,
Or wanted to be, in the far-off days.

A forward slips on the rain-soaked ground,
The goalkeeper safely gathers the ball…
Slowly the thoughts of yesteryear
Flicker and fade in the smoke and haze
Lowering over the football ground

Stadiongedicht op Stadiongebod

Jules Deelder, Kasteeldichter, bevindt zich in goed gezelschap:

Nächtliches Stadion

Langsam ging der Fussball am Himmel auf.
Nun sah man, dass die Tribüne besetzt war.
Einsam stand der Dichter im Tor,
Doch der Schiedsrichter pfiff: Abseits.

Günter Grass